Wat was het mooi, die sneeuw begin januari. Natuurlijk was er ook overlast, maar velen hebben genoten van de bijzondere landschappen. We maakten ook van de gelegenheid gebruik om onze woning en omgeving te fotograferen. En natuurlijk gingen bij velen de gedachte naar de Bijbelse betekenis van ‘sneeuw die vers op ’t aardrijk nederviel’ (Psalm 51). Een beeld van de volkomen vergeving.
Maar mijn gedachten gingen ook een andere kant op. Want hoe mooi sneeuw ook is, ’t is wel koud, levenloos. Wat is het dan stil in de natuur: vogels sparen hun energie, planten blijven nog onder de grond, insecten in hun schuilhoeken. Dat geeft weer andere geestelijke lessen! Koud, bevroren – zo is een hart dat bezet is met de zonde. Er is geen geestelijke beweging, geen vrucht van leven. Sneeuw is niet alleen maar mooi…
Het is nu februari. Het heeft weer gesneeuwd. Maar hier in het noorden liggen er nog resten van de sneeuw van vier weken geleden. Intussen heeft de zon geschenen, het heeft geregend, ’t was soms tien graden boven nul. De meeste sneeuw verdween. Eerst werden de bomen weer bruin, de wegen weer schoon. Daarna werden de weilanden weer groen. Maar enkele plaatsen werden overgeslagen. Daar waar de sneeuw op grote hopen geschoven was. En daar waar de sneeuw in diepe greppels lag.
Sloot met oude sneeuw; op de achtergrond de Grensweg
Wel bijzonder. Terwijl het overal dooide, bleef daar een halve meter onder het maaiveld de sneeuw maar liggen. Dag in dag uit. Hoe kwam dat? Daar kon de zon niet bij, en de vorst bleef hangen. En zo bleef de bodem van zo’n greppel kil en wit en stijf.
Zo is het met het hart van een mens. Als Gods licht (Christus) er niet over schijnt en Gods adem (Heilige Geest) niet naar binnen schijnt, dan blijft ons hart zoals het was. We beschermen ons zondige, kille ik zorgvuldig…
In de natuur komt het wel weer goed. Zolang de wereld er is zullen immers de seizoenen elkaar afwisselen. Ook de laatste resten zullen smelten als sneeuw voor de zon. Een mensenhart is weerbarstiger. Velen laten zich niet beschijnen. Maar laten wij gehoor geven aan de oproep van Efeze 5:14, opdat Christus over u zal lichten. En we bidden om een geestelijke lente.